تاسیان

تاسیان؛
دلتنگی غریب
غمِ فزاینده
حالتی که در نبود کسی به انسان دست می دهد
.
درزبان کوردی همان شوق دیدار می باشد
وقتی برای مدت طولانی از کسی دور باشی
.
حالتی است که در اولین غروبِ
پس از رفتنِ یک عزیز که مدتی مهمان خانه ما بوده، دست میدهد
هم چنین، اولین غروبی را که کسی از دنیا رفته و جای او خالی است
من خود تاسیانم
منی که از من رفته هرگز برنمی گرده و هرروز انگار روز اول رفتنشه
.
«گویا به حالتی می گویند بعد از مرگ،
سکراتی که بعد از رها شدن جان،
انسان به آن دچار می شود.
شاید مترادف تولد باشد در جهان فانی،
منتها با درکی همه جانبه و غیرقابل اغماض ».

بایگانی

عذرخواهی صادقانه منو بپذیر...خودم!

چهارشنبه, ۱۳ بهمن ۱۴۰۰، ۱۲:۲۷ ب.ظ

هی دختر

منو ببخش انقد باهات بد بودم...

ببخش بلد نیستم چطور دوستت داشته باشم یا دوس داشتنمو نشون بدم

ببخش وقتی حالت بده رهات میکنم به حال خودت چون فکرررر میکنم 

نمیتونم حالتو خوب کنم،درحالیکه کافی بود فقط همونجا پیشت بمونم

ببخش حساتو نادیده میگیرم

ببخش ازت توقع کامل بودن و بی عیب بودن دارم

ببخش انقد بدبینم بهت،قضاوتت میکنم...

ببخش انقد باهام تنهایی...

ببخش انقد تنهات میذارم،اونم وقتی فقط منو داری...

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۰/۱۱/۱۳
تاسیان ...

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی