تاسیان

تاسیان؛
دلتنگی غریب
غمِ فزاینده
حالتی که در نبود کسی به انسان دست می دهد
.
درزبان کوردی همان شوق دیدار می باشد
وقتی برای مدت طولانی از کسی دور باشی
.
حالتی است که در اولین غروبِ
پس از رفتنِ یک عزیز که مدتی مهمان خانه ما بوده، دست میدهد
هم چنین، اولین غروبی را که کسی از دنیا رفته و جای او خالی است
من خود تاسیانم
منی که از من رفته هرگز برنمی گرده و هرروز انگار روز اول رفتنشه
.
«گویا به حالتی می گویند بعد از مرگ،
سکراتی که بعد از رها شدن جان،
انسان به آن دچار می شود.
شاید مترادف تولد باشد در جهان فانی،
منتها با درکی همه جانبه و غیرقابل اغماض ».

طبقه بندی موضوعی

تردید...این بلای خانمان سوز...

دوشنبه, ۱۷ تیر ۱۴۰۴، ۰۸:۰۴ ب.ظ

یکی از بچه های اینجا بود که میشناختمش

یکبار برای همیشه رفت چند سال پیش

و دیگه برنگشت اینجا

البته خیلی ها رفتن

ولی هر وقت یادش میفتم میگم خوش بحالش

من از یکجایی در زندگی شدم یک آدم مردد

خیلی خیلی مردد

و این تردید ها از من یک دلقک مضحک تهوع آور ساختن

.

بزرگترین تردیدم چی بوده؟

تردید بین بودن و نبودن!

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴/۰۴/۱۷
تاسیان

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی