این منصفانه اس؟
که از اون نوک انگشتش رو بگیرن فقط
از من خواهرم...پاره جیگرم..همه چیزمرو!؟؟؟؟
حتی اگر من بودم که اصرار بیشتر داشتم
یا ....
عح
عححححح
چی میگی؟!
سکوت کن!!!!!
.
+هم گناهیِِ نابرابر....
تاسیان؛
دلتنگی غریب
غمِ فزاینده
حالتی که در نبود کسی به انسان دست می دهد
.
درزبان کوردی همان شوق دیدار می باشد
وقتی برای مدت طولانی از کسی دور باشی
.
حالتی است که در اولین غروبِ
پس از رفتنِ یک عزیز که مدتی مهمان خانه ما بوده، دست میدهد
هم چنین، اولین غروبی را که کسی از دنیا رفته و جای او خالی است
من خود تاسیانم
منی که از من رفته هرگز برنمی گرده و هرروز انگار روز اول رفتنشه
.
«گویا به حالتی می گویند بعد از مرگ،
سکراتی که بعد از رها شدن جان،
انسان به آن دچار می شود.
شاید مترادف تولد باشد در جهان فانی،
منتها با درکی همه جانبه و غیرقابل اغماض ».
طبقه بندی موضوعی
-
آنِ من
(۱۰) -
منِ خودم
(۴) -
از زیبایی ها
(۱) -
زبانِ موسیقی
(۱) -
روزمرگی
(۱)
بایگانی
- بهمن ۱۴۰۴ (۴)
- دی ۱۴۰۴ (۷)
- آذر ۱۴۰۴ (۱۰)
- آبان ۱۴۰۴ (۵)
- مهر ۱۴۰۴ (۱۳)
- شهریور ۱۴۰۴ (۱۵)
- مرداد ۱۴۰۴ (۱)
- تیر ۱۴۰۴ (۲)
- اسفند ۱۴۰۳ (۱۱)
- بهمن ۱۴۰۳ (۲۹)
- دی ۱۴۰۳ (۱۸)
- آذر ۱۴۰۳ (۱)
- مهر ۱۴۰۳ (۱۰)
- شهریور ۱۴۰۳ (۳۳)
- مرداد ۱۴۰۳ (۲)
- خرداد ۱۴۰۳ (۳۵)
- ارديبهشت ۱۴۰۳ (۱۶)
- دی ۱۴۰۲ (۱)
- آذر ۱۴۰۲ (۱۵)
- آبان ۱۴۰۲ (۲۳)
- مهر ۱۴۰۲ (۲۳)
- شهریور ۱۴۰۲ (۲۹)
- مرداد ۱۴۰۲ (۳)
- تیر ۱۴۰۲ (۸)
- خرداد ۱۴۰۲ (۱)
- ارديبهشت ۱۴۰۲ (۷)
- فروردين ۱۴۰۲ (۴)
- اسفند ۱۴۰۱ (۴)
- بهمن ۱۴۰۱ (۳)
- دی ۱۴۰۱ (۹)
- آذر ۱۴۰۱ (۲)
- تیر ۱۴۰۱ (۵)
- خرداد ۱۴۰۱ (۱۵)
- اسفند ۱۴۰۰ (۲)
- بهمن ۱۴۰۰ (۱۲)
- دی ۱۴۰۰ (۲۵)
- آذر ۱۴۰۰ (۴۹)
- آبان ۱۴۰۰ (۱۹)
- مهر ۱۴۰۰ (۱)
- خرداد ۱۴۰۰ (۱۳)
- فروردين ۱۴۰۰ (۴۸)
- اسفند ۱۳۹۹ (۸۷)
- بهمن ۱۳۹۹ (۶۰)
- دی ۱۳۹۹ (۲۱)
- آذر ۱۳۹۹ (۲۱)
- آبان ۱۳۹۹ (۱۸)
- مهر ۱۳۹۹ (۱۲)
- شهریور ۱۳۹۹ (۱۵)
- مرداد ۱۳۹۹ (۷)
- تیر ۱۳۹۹ (۱)
- خرداد ۱۳۹۹ (۱)
- ارديبهشت ۱۳۹۹ (۴)
گفت این مدت خیلی بهتر شدی
بعد من خوشحال شدم که نقش بازی کردنم بهتر شده
و از بیرون خیلی بهتر بنظر میرسم
درحالیکه پوکیده تر شده بودم:)))
سلام عزیز دل خواهر
سلام رفیق نیمه راه
یک سال و سه ماه و بیست و هشت روز از رفتنت میگذره و من....
هنوز نه تونستم باور کنم رفتنت رو
نه تونستم کلامی باهات حرف بزنم
مشاور میگفت سعی کنم زیاد باهات صحبت کنم
ولی با اینکه چند ماه از حرفش میگذره نتونستم حتی کلامی...
حالا هم به سختی شروع کردم به نوشتن و حتی مطمعن نیستم بتونم به پایان برسونمش
شروع کردم اونم بعد از اینکه یکباره رفتی
و مایی که تمام طول روز آنلاین در ارتباط بودیم
و خاطراتت رو بهتر از خودت از بر بودم
طوریکه انگار هر لحظه باتو بودم
و لحظه ای بی تو نبودم
یکباره در سکوت و بیخبری محض فرو رفت دنیام
یکهو دیگه هیچ پیامی تو تلگرام ازت نیومد
یکهو دیگه در پایان روز کسی نبود که
تمام روزمون رو با تحلیل ادمها و اتفاقاتش باهم درمیون بذاریم:)
یکهو من شدم تنها بچه ی پدر مادرمون
با بار سنگینِ بودن!
بی تو بودن!!!
قلبم انگار قفل زده شده
سرد و یخ و بی روح شده دنیام
تمام زندگیت من با تمام توان و وجودم بهت عشق دادم
ولی تازه بعد از رفتنت فهمیدم چقدر اون عشق
عمیق و پاک و واقعی بود
خیلی بیشتر از احساسم به ح...
بی هیچ توقعی
بی هیچ ترسی
بی هیچ پشیمونی
و بی هیچ زیر پا گذاشتن حقی...
راستش گاهی باورم نمیشه که این منم که دارم زندگی میکنم
راستی اصلا میشه بهش گفت زندگی؟!
چقد از گفتنِ اصل حرفهام بهت فرار میکنم:)
چرا نمیتونم مثل قبل راحت حرفامو بهت بزنم
بعد تو من با خودمم غریبه شدم
ربط و ارتباطم با خودم و دنیا...
به شکل بیرحمانه ای قطع شده
نفس نمیکشم ،هوا رو میبلعم
غذا نمیخورم،غذارو میبلعم
حتی غصه نمیخورم،غصه هامو میبلعم:)
شدم یه هیولا که دائم درحالِ بلعیدنِ!
مگه تو کی بودی اصن؟!
یا مگه من کی ام
یا...اینجا کجاست
این آدما کی ان؟!:)
اینهارو بیخیال
تو کجایی؟؟؟؟؟!!!!!!!
عمری گذشت به بی حاصلی و بوالهوسی....
سرانجام همچین عمری چی میتونه باشه
؟!!!