من میخوام خوشحال باشم
دیگه نه غمِ چشمای خودمو تحمل میکنم
نه چشمای غمگین تورو تاب میارم
من میخوام... خوشحال باشم.
تاسیان؛
دلتنگی غریب
غمِ فزاینده
حالتی که در نبود کسی به انسان دست می دهد
.
درزبان کوردی همان شوق دیدار می باشد
وقتی برای مدت طولانی از کسی دور باشی
.
حالتی است که در اولین غروبِ
پس از رفتنِ یک عزیز که مدتی مهمان خانه ما بوده، دست میدهد
هم چنین، اولین غروبی را که کسی از دنیا رفته و جای او خالی است
من خود تاسیانم
منی که از من رفته هرگز برنمی گرده و هرروز انگار روز اول رفتنشه
.
«گویا به حالتی می گویند بعد از مرگ،
سکراتی که بعد از رها شدن جان،
انسان به آن دچار می شود.
شاید مترادف تولد باشد در جهان فانی،
منتها با درکی همه جانبه و غیرقابل اغماض ».
طبقه بندی موضوعی
-
آنِ من
(۱۰) -
منِ خودم
(۴) -
از زیبایی ها
(۱) -
زبانِ موسیقی
(۱) -
روزمرگی
(۱)
بایگانی
- بهمن ۱۴۰۴ (۴)
- دی ۱۴۰۴ (۷)
- آذر ۱۴۰۴ (۱۰)
- آبان ۱۴۰۴ (۵)
- مهر ۱۴۰۴ (۱۳)
- شهریور ۱۴۰۴ (۱۵)
- مرداد ۱۴۰۴ (۱)
- تیر ۱۴۰۴ (۲)
- اسفند ۱۴۰۳ (۱۱)
- بهمن ۱۴۰۳ (۲۹)
- دی ۱۴۰۳ (۱۸)
- آذر ۱۴۰۳ (۱)
- مهر ۱۴۰۳ (۱۰)
- شهریور ۱۴۰۳ (۳۳)
- مرداد ۱۴۰۳ (۲)
- خرداد ۱۴۰۳ (۳۵)
- ارديبهشت ۱۴۰۳ (۱۶)
- دی ۱۴۰۲ (۱)
- آذر ۱۴۰۲ (۱۵)
- آبان ۱۴۰۲ (۲۳)
- مهر ۱۴۰۲ (۲۳)
- شهریور ۱۴۰۲ (۲۹)
- مرداد ۱۴۰۲ (۳)
- تیر ۱۴۰۲ (۸)
- خرداد ۱۴۰۲ (۱)
- ارديبهشت ۱۴۰۲ (۷)
- فروردين ۱۴۰۲ (۴)
- اسفند ۱۴۰۱ (۴)
- بهمن ۱۴۰۱ (۳)
- دی ۱۴۰۱ (۹)
- آذر ۱۴۰۱ (۲)
- تیر ۱۴۰۱ (۵)
- خرداد ۱۴۰۱ (۱۵)
- اسفند ۱۴۰۰ (۲)
- بهمن ۱۴۰۰ (۱۲)
- دی ۱۴۰۰ (۲۵)
- آذر ۱۴۰۰ (۴۹)
- آبان ۱۴۰۰ (۱۹)
- مهر ۱۴۰۰ (۱)
- خرداد ۱۴۰۰ (۱۳)
- فروردين ۱۴۰۰ (۴۸)
- اسفند ۱۳۹۹ (۸۷)
- بهمن ۱۳۹۹ (۶۰)
- دی ۱۳۹۹ (۲۱)
- آذر ۱۳۹۹ (۲۱)
- آبان ۱۳۹۹ (۱۸)
- مهر ۱۳۹۹ (۱۲)
- شهریور ۱۳۹۹ (۱۵)
- مرداد ۱۳۹۹ (۷)
- تیر ۱۳۹۹ (۱)
- خرداد ۱۳۹۹ (۱)
- ارديبهشت ۱۳۹۹ (۴)
قلبم تو سینه میرقصه!
همه سلول های تنم میرقصن
اگر عشق لحظات دردناکی داره...
چی میگفت حافظ
عتاب یار پریچهره عاشقانه بکش
که یک کرشمه تلافی صد جفا بکند
اگر خدا حجتی بیاره و سوال کنه چرا
منم دلم رو نشونش میدم توی اون لحظات که چه لبریز بود
از ارامش وشادی و ... زندگی و ..تمام چیزای خوب
اینجا مطمئنم خدا حجتم رو میپذیره
دل زخمیم ...که کنارش خوب بود.
هی دختر
منو ببخش انقد باهات بد بودم...
ببخش بلد نیستم چطور دوستت داشته باشم یا دوس داشتنمو نشون بدم
ببخش وقتی حالت بده رهات میکنم به حال خودت چون فکرررر میکنم
نمیتونم حالتو خوب کنم،درحالیکه کافی بود فقط همونجا پیشت بمونم
ببخش حساتو نادیده میگیرم
ببخش ازت توقع کامل بودن و بی عیب بودن دارم
ببخش انقد بدبینم بهت،قضاوتت میکنم...
ببخش انقد باهام تنهایی...
ببخش انقد تنهات میذارم،اونم وقتی فقط منو داری...
گوشه ی اتاق به ذکر...
استغفار و صلوات و حوقله و ...
تا مگر چین و چروکای دلش یکم واشه بقول میرزا
یکم آروم شه...خوب شه...
چقد آدمی دستش کوتاهه ...حتی از خوب کردن حال عزیزش...
.
خدایا خوبش کن
خدایا آرومش کن
خدایا بهش بگو فکرای تو سرش اون نیست!
خدایا بهش بگو خوبیاش چقد زیاده
خدایا ناامیدیاشو ببر،جاش امید بکار
خدایا اصن اگه میشه غم و درداشو بریز تو دل من،ها؟!!!!
دیوونه شدم
نصفه شبی زده به سرم
یهو هوس میکنم ازت بخوام برام بستنی بخری
دلم میخواد ازت بخوام برام لباس بخری
اینو بخری،اونو بخری،اینجا ببریم،اونجا ببریم
بیشتر از همه ولی دلم میخواد....
ولش کن
دیوونه شدم
.
فکر دیدنش راستش...تنها چیزیه که این روزا خوشحالم میکنه
.
به طرز احمقانه ای دلم میخواد گریه کنم
فقط چون دلم بستنی میخواد و بستنی ندارم
میفهمی که چی میگم؟!!!
همیشه که روز نیست
گاهی ام شبه.
.
امروز روز بدی داشتم
اول صبح یه تصادف جانانه برای اولین بار در عمر ده ساله رانندگیم
که نمیدونم چطور چیزیم نشد وقتی نصف ماشین رفت و از طرف خودم
با شدت ضربه خورده بود ب ماشین
حتی هیچیم نشد!:)
همینقدر بادمجون بم
.
بعد این روند کوفتی...
.
تموم روز نگه داشته بودم خودم رو...
از افتادن،از گریه،از حس بد ...
دوست دارم گوشیو بردارم و با گریه همه چیو برات تعریف کنم
ولی نمیشه...
غروب با تهوع شدید میرسم خونه،درحالیکه تمام راه خودم رو
محکم نگه داشتم بالا نیارم!
با رسیدن به خونه اما
تهوعی که از عصبانیت و ترس و گرسنگی ... ایجاد شده بود میره
و سد پشت پلکام شکسته میشه
صدای خفه شده تو گلوم رها میشه...همه من رها میشه..
خانه ز بنیاد میبره ...
.
امروز ... راستش خیلی نیاز داشتم باهات حرف بزنم
ولی قول دادم...بهت قول دادم.
.
ولی مطمئنم فردا که پاشم...بازم صبح شده
اولین عکسی که عاشقم کرده...
نیم رخ خنده ی عمیقش
سیاه سفید نیست...رنگیه رنگیه
به راستی که
تو چقدر منی ....
:)
.
نشستی روبروم توو اتاق تاریکم
ساکت،با چشم های پرحرف غمگینت
برخلاف همیشه اشکات میاد
اینبار من گریه ام نمیاد
با ترس های بیشمارم روبرو شدم
که دیدم توام توو اتاقی
تو منی؟!
منو ببخش...
برای ترسهات سرزنشت کردم
منم همونقدر ترسوام
فقط یکم دیوونه ترم...
خیلی دیوونه ترم...میخوام برم تو دل ترسا
ولی راستش...
خیلی میترسم...
ترس از سر پیریه
میشه در آغوشم بکشی؟! تنگ...تا سحر!؟!!!!
نه چون تویی...چون منی...
آخ که چقدر تو منی...نمیدونی که
میپرسه خب،چطوری؟ چخبر؟ زندگی چه رنگیه این روزا
_زندگی؟! زندگی بی رنگه
امشب پرم از دلتنگیت
باید به خواب پناه ببرم...شاید کمتر اذیتم کرد
هنوزم میخای بدونی تو چی بودی،هستی ... که انقد دوستت دارم؟!
تو خودمی ... تمام منی... ناتمامِ منی...
تو تویی...منی...مایی
تو همینجوری که هستی خوبی،دوست داشتنیی
تو خودتو نمیشناسی
خودتو ندیدی از اینور
وگرنه توام عاشق خودت میشدی ....
عصبانی ام ازت ... ناراحتم ازت...
شایدم از خودم ...
شایدم از خدا
.
بگذریم ....
قدم زدن تو خیابون انقلاب منو میبره به روزایی که با چه هیجان و اشتیاقی
برنامه های بیرون مون رو میریختم
یکی از اون برنامه ها متر کردن خیابون انقلاب بود که نشد...
شاید میدونستم چقدر وقت مون کمه که اونقدر فشرده ... :))
خلاصه قدم زدن تنها تو این خیابون
برام دردناکه.
.
تو دوست داشتنت هم واقعی بود هم پاک...شاید خودت نمیدونستی.
.
دوستت دارم...دلتنگتم
95/09/02
رو سر بنه به بالین ، تنهـــا مـــرا رهـــا کــن
تـــرک من خـــرابِ ، شــب گــردِ مبتــلا کــن
ماییم و مـوج ســودا ، شـب تـا بــه روز تنهــا
خواهـــی بیــا ببخشا ، خـواهی برو جفا کن
از مـن گـریــز تـــا تـو ، هـــم در بـــلا نیفتـــی
بگـــزیـــن ره ســـلامت ، تــــرکِ رهِ بـــلا کـن
ماییـــم و آب دیـــده ، در کنــج غـم خــزیـــده
بـــــر آب دیــده ی ما ، صــد جای آسیـا کــن
خیـره کشی است ما را ، دارد دلی چو خارا
بکشـــد کسش نگــویـــد ، تدبیر خــونبها کن
بر شـاه خـــوبــرویان ، واجــب وفـــا نبـاشــد
ای زردروی عاشــق ، تــو صبــر کــن وفـا کن
دردی اســـت غیـــر مردن ، آن را دوا نباشــد
پس من چگونه گـویــم ، کاین درد را دوا کــن
در خواب دوش پیری ، در کوی عشـق دیــدم
با دست اشارتم کرد ، که عزم سـوی مـا کن
گر اژدهاست بر ره ، عشقیست چــون زمرد
از برق این زمــرد ، هــی دفـــع اژدهـــا کــن
بس کن که بیخودم من ، ور تــو هنــرفـزایی
تــاریــخ بـوعلــی گــو ، تدبیر بــوالعــلا کــن
تو ارشیو وب قبلی که رفتم پاکش کنم
به تاریخ 1395/12/08 ساعت 19:56
نوشته م :
اضمحلال یعنی
م.ن ...
.
شت*
.
* در تداول عوام قوام آمده ی قند و شکر باشد ... شاید ماخوذ از شهد
مرا بیدار در شب های تاریک
رها کردی و خفتی ؛
یاد می دار .........
نمیدانم
تو را به اندازه ی نفسم دوست دارم
یا نفسم را به اندازه ی تو !؟
نمیدانم ..
چون تو را دوست دارم نفس میکشم
یا نفس میکشم که تو را دوست بدارم !؟
نمیدانم ..
زندگیم تکرار دوست داشتن توست،
یا تکرار دوست داشتن تو ، زندگی ام !
تنها میدانم :
که دوست داشتنت
لحظه ، لحظه لحظه ی زندگی ام را می سازد
و عشقت
ذره ، ذره ، ذره ی وجودم را !
.
امشب را فقط....
محض خاطر خاطرات .... باش .
«یک لحظه یادِ چیزی میافتم و بعد به همهچی میخندم.
حالا هم که دارم این نامه را برایت مینویسم یادِ خندههایمان در کافهها و رستورانها افتادهام.
چه کیفیت نایابی داشتند آن لحظهها.{}
میفهمی که…هیچوقت با هیچکس مثل تو صمیمی نمیشوم.»
روبر لاشُنه؛ نامه به فرانسوآ تروفو
حرفای دردناکی بهش میزنم
بعد خودم از حرفام گریم میگیره
مینویسه گریه نکن عزیزم
بعد مینویسه
ان بکیت علی شیئ فبک للحسین ع
.
شبِ غمم سحر نما ...آقای حسین ع
.
.
رویا باید کافی باشه برای نجات پیدا کردن از دنیا
نه؟!!!
خاصه اگه رویای چشمات باشه،رویای چشمای خجالت زده ات،
رویای خنده هات،رویای دستای پینه زده ات....
بقول فلانی آرزوی مرگ مذمومه...
من این لحظه اما هزار بار آرزوی مرگ میکنم
از سر درد...
درد دارم
شبیه درد معتادی که از ترک به خودش میپیچه
به خودم از درد میپیچم...
درد ترکِ دردها
کاش میشد گریه کنم یا بالا بیارم
کاش میتونستم سرم رو توی دیوار بکوبم یا این رگ منقبض رو از مغزم
بکشم بیرون
حتا نباید اینهارو اینجا بنویسم،اما...
.
.
+گفتم دلم میکشنه
_گفت سنگ مگه میشکنه (فضا شوخیه )
+ سنگم باشم میشکنم...سنگم میشکنه...
و سنگ سرخمو از کتابخونه میارم نشونش میدم...
ترک هاشو...دست میکشم روشون که ببین
سنگاهم میشکنن
یک چیزی توی نگاهش میشکنه...شایدم تو وجود خودم....
.
دارم میخابم که یادم میاد منشی دکتر زنگ زد و وقتمو انداخت برای فردا عصر
خوبه جلوتر افتاد
ولی من عوضش دلم میخاد ظهر یک روز پاییزی
که خورشید وسط آسمونه و از سمت دریا نسیم ملایمی میزنه
روی شنها دراز بکشم و قدم زدن ذره های نور افتاب رو روی صورتم حس کنم
بوی دریا و شوری زیر بینیم ،صدای لم دادن موج ها توی ساحل ،توو گوشم
اول توام کنارم دراز کشیدی،بعدش ذهنم حذفت میکنه،،حالا تنهام تووساحل
خودم و خودم...
صدای مرغای دریایی از دورتر میاد
صدای باد که موجارو هل میده سمت ساخل
صدای دونه های شن های ساحل که آبتنی میکنن تو موجا
من بدون سر و دست و پا ... دراز کشیدم تو ساحل... تنهای تنها
قرار میشه خانم ا زنگ بزنه بهش
پیشنهاد خودشه
نمیدونم دقیق چی بگه
شماره رو میدم و عنوان میکنم محتمله جواب نده،شماره ناشناس جواب نمیده
و از احساسش درباره صحبت تلفنی حرفی نمیزنم
و فقط میتونم امیدوار باشم اینبار رو جواب بده
شایدم بقول ا خیری در جواب ندادنش باشه...
ما ادری
.
چرا وسط جلسه گریه کردم
تموم این یک هفته تو حرم گلوم زخم میشد از بغضی که نمیشکست
وسط جلسه برای دقایقی گریه میکنم...گرچه کافی نیست
.
یعنی چی میشه...هوم؟